سیاهچالهها از مرموزترین پدیدههای کیهانی بهشمار میروند که قادرند فضا و زمان را دگرگون کنند؛ هرچند این اجرام سالها در داستانهای علمیتخیلی مطرح بودند، اما امروزه با استفاده از تلسکوپها و رصدخانههای پیشرفته، به موضوعی قابل مطالعه در علم نجوم تبدیل شدهاند.
دانشمندان میگویند سیاهچالهها خود نوری از خود ساطع نمیکنند، اما گازها و غبارهای اطراف آنها به اندازهای داغ میشوند که درخشانترین اجرام جهان، موسوم به «اختروشها»، را ایجاد میکنند؛ پژوهشگران همچنین با بررسی رفتار ستارگان، پرتوهای ایکس و امواج گرانشی، وجود سیاهچالهها را شناسایی میکنند.
یافتههای جدید نشان میدهد که برخی سیاهچالهها با سرعتی نزدیک به سرعت نور میچرخند و ساختار فضا-زمان اطراف خود را تغییر میدهند؛ همچنین، برخلاف تصور رایج، همه سیاهچالهها اجرامی ویرانگر و فعال نیستند و برخی از آنها رفتار نسبتاً آرامی دارند.
دانشمندان تأکید میکنند که فورانهای عظیم ناشی از برخی سیاهچالهها گاهی از اندازه کهکشان میزبان آنها نیز فراتر میرود؛ نخستین تصویر ثبتشده از یک سیاهچاله نیز با استفاده از شبکهای از تلسکوپها در سراسر جهان و ایجاد یک «تلسکوپ مجازی» به اندازه کره زمین به دست آمده است.
بر اساس نظریه استیون هاوکینگ، سیاهچالهها در طول زمان با انتشار تابش ویژهای بهتدریج انرژی خود را از دست میدهند؛ فرآیندی که برای سیاهچالههای بزرگ، میلیاردها و حتی تریلیونها برابر بیشتر از عمر کنونی جهان زمان نیاز دارد.
#سیاه_چاله #نجوم #فضا #علم #استیون_هاوکینگ #کیهان
