یک مطالعه جدید نشان میدهد که دلفینهای نر پوزهبطری با روابط اجتماعی قوی و دوستیهای طولانیمدت، نسبت به دلفینهای منزوی، آهستهتر پیر میشوند؛ الگویی که شباهت چشمگیری به انسانها دارد.
در این پژوهش که روی دلفینهای خلیج کوسه (Shark Bay) استرالیا انجام شد، ۵۰ نمونه بافت پوستی از ۳۸ دلفین بررسی گردید و اطلاعات سالها مشاهده رفتار اجتماعی آنها تحلیل شد.
نتایج حاکی از آن است که دلفینهای اجتماعیتر در سطح سلولی نیز کندتر پیر میشوند.
دلفینهای نر اغلب دوستیهایی تشکیل میدهند که دههها دوام دارد و با رفتارهایی مانند وقتگذرانی مشترک، بازی، موجسواری و استراحت کنار یکدیگر همراه است.
این روابط بیشتر در نرها دیده میشود، در حالی که دوستی مادهها معمولاً به داشتن فرزندانی با سن مشابه وابسته است.
پژوهشگران توضیح میدهند که دلفینهای منزوی به دلیل مواجهه بیشتر با شکارچیان، رقابت و استرسهای شکار بدون حمایت گروه، پیری سلولی سریعتری تجربه میکنند؛ عاملی که مشابه تأثیر تنهایی و استرس اجتماعی بر روند پیری در انسانهاست.
این یافتهها بر اهمیت روابط اجتماعی در سلامت و طول عمر تأکید میکند و دلفینها را به عنوان یکی از معدود گونههای غیرانسانی با دوستیهای پیچیده و پایدار برجسته میسازد.
